De neurostimulator het vervolg

Gepubliceerd op 7 november 2026 om 13:37

Voor de operatie was ik erg nerveus omdat ik nog nooit eerder geopereerd was, laat staan een narcose. Voordat ik in slaap werd gebracht, werd mijn haar met elastiekjes al vastgezet en werd met een speciale stift getekend waar de implantaat moest komen. Hiervoor kreeg ik ook een gekke bril op om te controleren dat het dragen van een bril nog steeds kan. Vervolgens werd ik in slaap gebracht en daarna werd ik weer wakker in de uitslaap kamer. Zo gek hoe snel dat dan gaat en ik er niks van mee kreeg. Het eerste wat ik voelde, was dat ik echt enorm moest plassen! Ik was enorm suf maar op één of andere manier is dit half liggend gelukt (vraag me niet hoe). En gelukkig totaal geen last van misselijkheid. Omdat ik hier zo bang voor was, hadden ze me vooraf hier al iets tegen gegeven en dat hielp. Daarna werd ik naar een eigen kamer gebracht waar mijn vriend kwam. Dat ze me van de uitslaap kamer naar de andere kamer hebben gereden, herinner ik me eigenlijk niks van. Het was fijn mijn vriend weer te zien, al viel ik steeds weer in slaap. De arts kwam nog langs en nadat ik had gegeten en helderder was, mocht ik naar huis. Onderweg moest ik alweer enorm plassen. Er zat niks anders op dan bij een tankstation te stoppen en naar binnen te lopen met een enorm verband om mijn hoofd. Mensen keken me heel raar aan. En helaas was de wc niet toegankelijk wegens een verbouwing. Gebruik maken van het personeelstoilet mocht niet (zelfs niet met mijn hoofd zo in het verband). Gelukkig was er een ander tankstation vlakbij. Weer iedereen laten verbazen door zo binnen te lopen maar de nood was te hoog.

De operatie zelf was vrij pittig. Toch zo'n drie a vier uurtjes onder zeil en dat voel je! De eerste dagen veel pijn gehad. Toch vier incisies waarbij de huid rondom het hele hoofd wordt 'gelift'  om de implantaat eronder te schuiven. Het drukverband zat ook erg vervelend, omdat ze een haarelastiek vergeten waren te verwijderen en die er strak onder zat wat extra pijn gaf op de al gevoelige huid. Toen het verband eraf mocht, gaf dit wel wat verlichting. En mijn haren.. tja als vrouw met lange haren was dit wel lastig. Ik heb altijd vrij dik haar gehad maar nu was het zoveel dunner dan ik gewend was. Er was toch veel weggeschoren omdat ze de kans op infectie willen verkleinen. Dus halen ze veel haren rondom de incisies weg, echt grote vlakken van linkeroor naar rechteroor een hele reep.

Het slapen ging moeilijk. Want zowel achter als opzij zitten de wonden, dus elke houding doet zeer. Goede pijnmedicatie kreeg ik niet. En natuurlijk triggerde dit alles migraine. Logisch, want mijn hoofd is natuurlijk mijn gevoelige plek. Migraine aanvallen bleven komen. Ik belande in een status migrainosus.  Waarschijnlijk door de narcose en de operatie zelf. Een onvoorzien gevolg. Om die reden werd ik opgenomen in het ziekenhuis waar ook het onderzoek en operatie plaatsvonden. Dit was zwaar omdat dit erg ver van mijn woonplek is. Met status migrainosus dus hals overkop 1.5 uur in de auto, niet wetend hoe lang daar te moeten blijven. Ik hoopte de volgende dag weer naar huis te kunnen maar helaas moest ik uiteindelijk een week blijven voordat ik uit de status migrainosus kwam.

Ik vond het erg zwaar want mijn lijf was na de operatie en na al die weken migraine echt gesloopt. Ik viel best veel af en wilde gewoon zo graag naar huis omdat ik mijn zoontje zo miste. Omdat ik zo abrupt naar het ziekenhuis moest terwijl hij op school zat, had ik niet 'afscheid' kunnen nemen en elke keer op visite was vanwege de afstand niet te doen (hij moest gewoon naar school). Gelukkig konden we facetimen en is hij wel een keer op bezoek geweest, evenals mijn vriend. Dit was heel fijn. Maar ik was oh zo blij toen ik weer naar huis mocht natuurlijk. 

En toen kwamen de maanden van elke dag de neurostimulator stimuleren, afspraken om instellingen aan te passen, elke dag het dagboek invullen en veel wisselingen tussen denken dat het beter ging naar 'oh nee, toch niet'. Na drie maanden kreeg ik te horen dat ik in ieder geval niet het placebo apparaatje had maar echt al drie maanden aan het stimuleren was. 

BELANGRIJK: De studie loopt nog. Ik kan dus geen vragen beantwoorden over het bedrijf achter de studie, deelname voorwaarden enz. Hier ga ik verder niet over. 

Wil je weten wat de neurostimulator uiteindelijk voor mij heeft betekent, lees dan hier verder. 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.